برگزار? جشن م?لاد دو نور در مسجد جامع روداب

مراسم جشن م?لاد پ?امبر اکرم(ص) و امام جعفر صادق(ع) بعداز نماز مغرب و عشا در محل مسجد جامع توسط کانون فرهنگ? هنر? اسرار روداب برگزار شد.
در ا?ن مراسم پس از تلاوت آ?ات نوران? کلام ا... مج?د ?ک? از مداحان به مولود? خوان? پرداخت و در ادامه جناب حاج آقا? ب?دخور? سخنان? در خصوص شخص?ت نب? مکرم اسلام و امام جعفر صادق(ع) و همچن?ن ثواب و برکات صلوات بر پ?امبر ا?راد کردند. در پا?ان ن?ز مراسم با برگزار? مسابقه و پذ?را?? خاتمه ?افت.

م?لاد نور مبارک

ولادت حضرت محمد(ص) و امام جعفر صادق(ع)مبارک باد.

هفته وحدت گرام? باد

به مناسبت م?لاد حضرت محمد(ص)

بمناسبت ولادت حضرت محمد (ص)دو داستان ز?با از پ?امبر اکرم (ص) تقد?م شما دوستان م?گردد:

مزاح

پ?رزنى به حضور پ?امبر اکرم ( ص ) رس?د و گفت علاقه من بود که اهل بهشت باشد.
پ?امبر اکرم صلى الله عل?ه و آله به او فرمود : پ?رزن به بهشت نمى رود.
پ?رزن گر?ان از محضر پ?امبر خارج شد. بلال حبشى او را در حال گر?ه د?د. پرس?د : چرا گر?ه مىکنى ؟ گفت : گر?ه ام به خاطر ا?ن است که پ?غمبر فرمود : پ?رزن به بهشت نمى رود.
بلال وارد محضر پ?امبر شد حال پ?رزن را ب?ان نمود.
حضرت فرمود : س?اه ن?ز به بهشت نمى رود. بلال غمگ?ن شد و هر دو نشستند و گر?ستند. عباس عموى پ?امبر آنها را در حال گر?ان د?د. پرس?د : چرا گر?ه مى کن?د ؟ آنان فرما?ش پ?امبر را نقل کردند.
عباس ماجرا را به پ?امبر عرض کرد. حضرت به عمو?ش که پ?رمرد بود فرمود : پ?رمرد هم به بهشت نمى رود. عباس هم سخت پر?شان و ناراحت گشت.
سپس رسول اکرم هر سه نفر را به حضورش خواست و فرمود : خداوند اهل بهشت را در س?ماى جوان نورانى در حالى که تاجى به سر دارند وارد بهشت مى کند ، نه به صورت پ?ر و س?اه چهره و بدق?افه.

?ک داستان ز?با از جود و کرم

وبالأخره ا?نکه، شخص فق?ر? تصم?م گرفت نزد عب?داله بن عباس برود و مشکلات مال? خود را با او در م?ان بگذارد و از او درخواست مساعدت نما?د، ول? اشتباه کرد و به حضور پ?امبر اکرم (ص) آمد به تصور ا?نکه او عب?داله است و گفت: من تقاضا? کمک از شما دارم به من کمک کن ام?دوارم خداوند به شما روز? دهد، شن?ده ام که عب?داله بن عباس هزار درهم به افراد فق?ر م? دهد و ازآنها عذرخواه? هم م? کند.

پ?امبراکرم (ص) فرمود: من کجا و عب?داله کجا؟.

شخص فق?رگفت: توک?ست? از جهت حسب ?ا ز?اد? مال و ثروت؟.

پ?امبر اکرم (ص) فرمود: من دارا? هر دو جهت هستم.

شخص فق?رگفت: شخص?ت وحسب هر انسان به ن?کوکار? و جوانمرد? اواست، وقت? که چن?ن بود? درا?ن صورت دارا? حسب خواه? بود.

پ?امبراکرم (ص) دو هزار درهم به او داد و عذر خواه? کرد.

شخص فق?ر گفت: اگرتو عب?داله نباش?، بهتر از او هست?، واگر عب?داله هست? امروز تو بهتر از د?روز تو است.

پ?امبر اکرم (ص) هزار درهم د?گر به او داد.

شخص فق?ر گفت: اگر توعب?داله هست?، سخاوتمندتر?ن مردم زمان م? باش?، فکر م? کنم تو در م?ان جمع?ت? که در م?انشان محمد است، تورا به خدا بگو بدانم توخود محمد (ص) ن?ست?؟

پ?امبر اکرم (ص) فرمود: چرا، من خود محمد هستم.

شخص فق?ر گفت: سوگند به خدا که اشتباه نکردم، ول? در وجودم شک و ترد?د داشتم، چراکه ا?ن جمال ز?با و درخشان، جز پ?امبر اکرم (ص) ?ا از عترت پاک او نم? باشد.

?ا بق?ه ... آجرک ا...

رحلت پ?امبر اکرم(ص)وشهادت امام حسن مجتب?(ع)و شهادت عل? بن موس? الرضا را به امام زمان(ع) و تمام? ش?ع?ان جهان و رهروان حق تسل?ت عرض م? نما??م

سلام بر تو ای فرستاده خوبی ها، ای مهربانترین فرشته خاک. تو از ملکوت آسمان به زمین فرا خوانده شدی تا انسان را با معنای واقعی اش آشنا کنی. تو، آفتاب روشن حقیقت بودی در شام تیره زندگی. از مشرق دلها برآمدی و اکنون، آسمان تب دار غروب جانگداز توست.

ا?ام اربعین حس?ن? بر تمام ش?ع?ان حس?ن? تسل?ت باد

 د?دگاه علما در باب اربع?ن

علما? اعلام اتفاق دارند که اربع?ن، روز ب?ستم ماه صفر است؛ و ز?ارت اربع?ن هم که مأثور وارد شده و مثاب است، همان ز?ارت ب?ستم ماه صفر است.

ش?خ طوس? ابوجعفر محمد بن حسن متوف? 460 در کتاب «التهذ?ب» صفحه‏? 17 جلد 2 باب فضل ز?ارت الحس?ن «عل?ه‏السلام» م?‏نو?سد:

اخبار وارده در ز?ارت مق?د به اوقات خاصه است که از آن جمله روز عاشورا و روز ب?ستم ماه صفر است.

طبق روا?ت جابر بن عبدالله انصار? به عنوان اول?ن زائر

در «مصباح المتهجد» صفحه‏? 551 در استحباب ز?ارت حس?ن روز اربع?ن که ب?ستم ماه صفر است م?‏نو?سد: روز? است که جابر در ا?ن روز به ز?ارت آمد.

و س?د ابن‏طاووس در «اقبال» و علامه‏? حل? در «المنته?» و علامه‏? مجلس? در مزار بحار و ش?خ ?وسف بحران? در «حدائق» و حاج? نور? در «تح?ة الزائر» و ش?خ عباس قم? در «مفات?ح»، همه از ش?خ طوس? نقل کرده‏اند.

فقط ش?خ بهائ? در «توض?ح المقاصد» م?‏نو?سد:

اربع?ن حس?ن 19 ماه صفر م?‏ شود، و ا?ن نظر?ه رو? حساب دهم محرم است که جزو عشره‏? اول م?‏شود، و با?د چهلم جزو عشره‏? دوم 19 باشد، و ا?ن رأ? اولل خلاف متعارف است، ثان?ا ربط? به ثواب و ز?ارت مأثوره ندارد، چه همه ساله که اختلاف حساب? در تمام و ناقص بودن ن?ست که بگوئ?م اگر ماه محرم 29 روز بوده، اربع?ن نوزده م?‏شود، و چهلم را از روز 11 محرم م?‏شمارند، چنانچه مجلس? از کفعم? در وجه تسم?ه‏? ز?ارت اربع?ن در حد?ث حضرت عسکر? «عل?ه‏السلام» م?‏نو?سد: اربع?ن روز ب?ستم ماه صفر است که چهل روز پس از عاشورا م?‏باشد، ?عن? چهلم شهادت حس?ن «عل?ه‏السلام» است، و ا?ن همان روز? است که جابر بن عبدالله انصار? برا? ز?ارت قبر س?دالشهداء آمد و حد?ث نبو? را روا?ت کرد، و اول زائر قبر حس?ن در اول?ن اربع?ن بوده است

هر اربعین حسینی، قاصد حماسه نامی را، پیامدار استعلای ایمان، نشانه‏ای از شکوه عشق، و برگ همیشه سبزی بر درخت هماره سرخ شهادت است. اربعین یک واژه نیست؛ کتابی قطور و پرماجراست. کتابی که گذر زمان و حادثه‏های زمین، هرگز نمی‏تواند نوشته‏های آن را محو کند و البته کهنگی در آن راه ندارد. اربعین، هنرنامه مصوّر آرمان گرایی و حق یاوری است. اربعین، نشانه‏ای بر اعتلای دین و بالندگی زمزمه‏های دعا و تلاوت قرآن در شب عاشورای حسینی است. اربعین، صدای عدالت و صداقت، و شاخه‏های درخت آزادگی است که از خاک کربلا روییده وتا ژرفای روزها و روزگاران ریشه دوانیده است. اربعین، جویبار همیشه جاری و سرخ تاریخ، و جوشش چشمه‏های خون خداوند از چهار سوی عالَم است.

عاشورا، روز شهادت حماسه سازان و اربعین، روز زیارت مرقد عاشورا سازان است. عاشورا، خروش خون حسین واربعین، پژواک این فریاد ظلم شکن است. عاشورا و اربعین، نقطه ابتدا و انتهای عشق نیست؛ بلکه چله عارفانه تشیع سرخ علوی است. عاشورا تا اربعین، نقطه اوج عشق حسینی است و در این چهل روز، حسین علیه‏السلام تنها سخن محافل است تا در طول عمر انسان، بهانه بیداری و ظلم‏ستیزی باشد. عاشورا، زمانه خون و ایثار است و اربعین، بهانه تبلیغ و پیمان. در عاشورا، حسین علیه‏السلام با تاریخْ سخن گفت و در اربعین، تاریخ پای درس حسین علیه‏السلام نشست. عاشورا روز کشت «خون خدا» در کویر جامعه ظلم‏زده است و اربعین، آغاز برداشت نخستین ثمره آن. آری، اربعینْ فرصتی برای اعلام همبستگی با عاشوراست.

حماسه عظیم 9 دی ، تجلی بصیرت ، همت و ولایت مداری امت حزب الله

استکبار جهان? در سال ها? اخ?ر علاوه بر استفاده از جنگ سخت برا? مقابله با جهان اسلام، از جنگ نرم به عنوان حربه ا? د?گر استفاده کرده و با به خدمت گرفتن رسانه ها به دنبال همسو?? افکار عموم? ملل مسلمان با س?است ها و اند?شه ها? ماد? گرا?انه خود است.

در فتنه 88 شاهد بود?م که استکبار جهان? با در اخت?ار داشتن رسانه ها چگونه به جنگ با نظام مقدس جمهور? اسلام? آمد  و اگر نبود درا?ت و ب?نش عم?ق حضرت  امام خامنه ا? معلوم نبود که چه به سر ا?ن نظام م? آمد. آر? رسانه ها? ب?گانه  با انتشار اخبار و رو?دادها? مختلط از درست و نادرست بر افکار عموم? ا?ران تاث?ر گذاشته و جماعت? را در توهم ا?ن مساله که  ا?ن نظام متقلب است و با?د آن را از ب?ن برد، قرار دادند.

مگر نبود انعکاس لحظه به لحظه تجمعات و درگ?ر? ها و اعلام آمارها? نادرست که مثلا در م?دان آزاد? ب?ش از سه م?ل?ون نفر در حما?ت از فلان کاند?دا تجمع کرده و خواهان ابطال انتخابات هستند.

هنوز ?ادمان نرفته که عده ا? از کسان? که خود را ?ار امام م? دانستند  با گفتار و رفتار و کردارشان  آب به آس?اب دشمن ر?ختنتد و تا آنجا پ?ش رفتند که حت? اعلام کردند که « حالا که ما ن?ست?م پس چه بهتر که نظام هم نبا?د باشد».

ا?نکه ا?ن افراد از درون با رسانه ها? ب?گانه همکار? داشته اند شک? ن?ست، اما هم?ن قدرت رسانه بود که به کمک نظام جمهور? اسلام? آمد و آتش فتنه را که در کشور شعله ور شده بود، خاموش نمود. آر? انعکاس اقدام فتنه گران در پاره کردن تمثال مقدس حضرت امام خم?ن?(ره) و به سخره گرفتن عاشورا و حمله آنان به مردم عزادار در چن?ن روز? خود اقدام? بس?ار بجا و به موقع بود که مردم را نسبت به ا?ن جماعت نااهل آگاه و بص?ر کرد و هم?ن عامل باعث شد مردم به ندا? مولا و مقتدا?شان حضرت امام خامنه ا? پاسخ مثبت داده و حماسه نهم د? را خلق کنند.

تاسوعا ... عاشورا

تاسوعا

سخن از قیام پیامبران، امامان و مصلحان بزرگ تاریخ  بسیار است که در این میان حسین(ع) جایگاه ویژه ای دارد. او شاهد و وارث تاریخی است که در آن جنایت و بیداد و نیرنگ و فریب به نهایت رسیده است. او می بیند که اگر ساکت بماند همه چیز پایمال می شود. این است که مراسم حج را نیمه کاره می گذارد و به سوی شهادت می رود. «تا به بشریت و به تاریخ بفهماند که در حاکمیت جور، حج مفهومی ندارد. تا شعار عدالت اجتماعی و قیام مردم به قسط به اجرا در نیاید، تا استعدادهای خدایی انسان مجالی برای شکوفایی پیدا نکنند»، اسلام که خود برای نجات انسان از اسارت و بردگی است وسیله ای می شود برای توجیه استبداد و استثمار و می بینیم که در عاشورای سال ?? هجری جبهه باطل نه به نام دفاع از ارزش های بی ارزش خویش که به نام دفاع از اسلام، با همه نیرو و توان خود در مقابل حسین(ع) صف آرایی کرد. و یک بار دیگر سایه های شوم ابلیس، زر و زور و تزویر آشکارا با هم، هم پیمان شدند و فرزند پاک محمد(ص) ،علی(ع) و فاطمه(ع) را به عنوان کسی که از دین خارج شده است محکوم و قتل او را توجیه شرعی می کنند. حسین(ع) در صحرای نینوا مردانه می ایستد و با خون خویش نهال آزادی و رهایی انسان و اسلام را آبیاری می کند و سپاه کفر به شکرانه این پیروزی جشن می گیرد، خیمه های حسین(ع) را به آتش می کشد و زنان و فرزندانش را به اسارت می برد.

برای بزرگداشت آن حماسه، مسلمانان و آزادگان در سالگرد حماسه سازان عاشورا به سوگ می نشینند.

ماه محرم

روز شمار محرم در ادامه ادامه مطلب